Procedury i Funkcje składowane w MySQL

Wyobraźmy sobie, że baza danych to nie tylko "szafa z segregatorami" (tabelami), ale inteligentny asystent. Zamiast za każdym razem tłumaczyć mu: „znajdź nauczyciela, sprawdź jego staż, wylicz podwyżkę i zapisz wynik”, możemy nauczyć go gotowych instrukcji.

1. Dlaczego w ogóle ich używamy?

Zanim przejdziemy do kodu, ustalmy po co to komu:

• Wygoda: Zamiast pisać 10 linii kodu w PHP czy Pythonie, wywołujemy jedną komendę w SQL.

• Bezpieczeństwo: Użytkownik nie musi mieć dostępu do tabeli Nauczyciele, może mieć dostęp tylko do procedury DajPodwyzke().

• Szybkość: Baza danych wykonuje te polecenia znacznie szybciej „u siebie” niż gdyby przesyłała dane do zewnętrznego programu.

2. Funkcje Składowane (Stored Functions) – „Mały Kalkulator”

Zasada: Funkcja ma coś obliczyć i zawsze zwrócić nam wynik (jedną wartość).

Przykład: Czy uczeń jest pełnoletni?

W tabeli Uczniowie mamy kolumnę data_urodzenia. Stwórzmy funkcję, która sprawdzi, czy uczeń ma 18 lat.

1. DELIMITER //: Mówimy bazie: „Hej, ignoruj na chwilę średniki, bo będę pisać długi blok kodu. Dopiero jak zobaczysz //, to znaczy, że skończyłem”.
2. RETURNS VARCHAR(3): Obiecujemy, że funkcja „odda” nam krótki tekst.
3. IF ... THEN: Klasyczna instrukcja warunkowa, jak w każdym języku programowania.

Użycie: SELECT imie, nazwisko, CzyPelnoletni(data_urodzenia) FROM Uczniowie;

3. Procedury Składowane (Stored Procedures) – „Wykonawca zadań”

Zasada: Procedura nie musi nic zwracać. Jej zadaniem jest coś zrobić (dodać, usunąć, zmienić dane).

Przykład: Automatyczne wystawianie oceny "na start"

Załóżmy, że każdy nowy uczeń w klasie 1A musi dostać ocenę 5.0 z Informatyki na powitanie.

Kluczowe słowo IN: Oznacza parametr wejściowy. Procedura pyta: „Dla jakiego ID mam to zrobić?”.

Użycie: CALL DodajOcenePowitalna(15); – I uczeń o ID 15 właśnie dostał piątkę z informatyki.

4. Porównanie